Όπως εσύ!

14407709_298192363885210_1322952901_n

Ψυχορραγούσα σε σωρεία απορριμάτων.

Ήχοι και στίχοι παρελθοντικοί,

μελωδικά ασχήμιζαν την μουσική μου.

Κι έβρισκαν τον προορισμό τους,

από παντού. Μα Πουθενά συνάμα.

 

Κι έψαχνα κάτι με δεμένα μάτια,

το βάφτισα νομίζω Επιλογή!

 

Στο σκοτεινότερο σημείο αυτού του βάλτου,

πρωτάκουσα την σύνθεση των ρέκβιεμ του θανάτου.

Και υπνωτισμένος από μια βραχνή φωνή,

θυμήθηκα ΤΙ αξίζει η προσμονή.

Advertisements